Maastricht

Tomato Maastricht

09/04/2018
Barts Boekje - tomato

Eerst even de geschiedenis van de Maastrichtse Koestraat in een allerkortst notendopje: twintig jaar geleden wilde je niet dood (óf levend) in dit middeleeuws ogende straatje gevonden worden, nu is het -vinden wij- het gezelligste straatje van Maastricht. De Koestraat is klein en in zijn totaliteit nog geen 100 meter lang, maar voelt aan als een petit avenue in Le Marais. Het oui, oui Paris-gevoelletje dus. Met dank aan de plaatselijke horecazaken, die de transformatie hebben mogelijk gemaakt.

tomato 2 - photocredit @TomatoMaastricht Facebook

Verstopt aan het staartje van de Koestraat vinden we sinds een kleine maand Tomato. Een Italiaans zaakje, wat te midden van het straatje met Franse allure een fijne aanvulling is. Net zoals de rest van de Koe-zaakjes is Tomato klein en daarom ook snel vol: piepkleine tafeltjes tegen de lange blauwe muurbank (géén fluweel dit keer, waarvoor hulde) afgewisseld met hogere tafels. Wat direct opvalt is de grote open keuken, waardoor het zaakje immer bruist van de levendigheid. De verse gele citroenen, de anderhalve liter flessen San Pellegrino en de zelfgemaakte limoncello stralen je tegemoet.

Tomato is dus Italiaans, écht Italiaans, al missen ze wel een cruciale gang op het menu. Een Italiaanse spijslijst bestaat normaal gesproken uit anti pasti, primi en secondi, maar die laatste is hier van het menu geschrapt. Wat een strategische meesterzet blijkt te zijn: het houdt het menu -anti pasti, pizza’s en pasta’s- zo lekker overzichtelijk.

Dat overzichtelijke geldt tevens voor de anti pasti: gewoon 3x vlees en 3x kaas, wat wil een hongerig mens nog meer? Ook de pasta’s zijn uiterst simpel, en daarom juist zo lekker. De pizza’s hebben wij niet kunnen proeven (truffel ravioli always wins), maar gezien de continue inloop van pizza-afhaalmensen, moeten ook deze heerlijk zijn.

tomato 4 - photocredits Bart's BoekjePuntje van kritiek: droog zitten – als in: glas leeg terwijl je graag een nieuwe vino zou lusten – vinden we niet fijn. Maar goed, laten we dat wijten aan de eerste warme lente dag en dat het gezellige terras buiten zorgt voor oponthoud.

Eerst even de geschiedenis van de Maastrichtse Koestraat in een allerkortst notendopje: twintig jaar geleden wilde je niet dood (óf levend) in dit middeleeuws ogende straatje gevonden worden, nu is het -vinden wij- het gezelligste straatje van Maastricht. De Koestraat is klein en in zijn totaliteit nog geen 100 meter lang, maar voelt aan als een petit avenue in Le Marais. Het oui, oui Paris-gevoelletje dus. Met dank aan de plaatselijke horecazaken, die de transformatie hebben mogelijk gemaakt.

xLise

Ook leuk