Het grootste voordeel van een eigen vakantiehuis is natuurlijk dat je altijd een eigen plek hebt. Je richt het in zoals jij dat wilt, laat die vakantiekleren en o zo lekkere fles wijn gewoon liggen en kunt spontaan een weekend weg wanneer je maar wil. Bovendien kun je het huis verhuren als je er zelf niet bent, om een deel van de kosten terug te verdienen. Maar er zit ook een andere kant aan de medaille. Zo heb je hoge vaste lasten. Denk aan parkkosten, verzekeringen, belastingen en eventuele erfpacht. Ook krijg je te maken met onderhoud en ander gedoe. Van schilderwerk en tuinonderhoud tot die lekkende kraan. Je moet er zelf naartoe of iemand betalen om het op te lossen. En last but not least: je eindigt altijd op dezelfde bestemming. Als je eenmaal flink hebt geïnvesteerd in één plek, kan het voelen alsof je er ook vaak naartoe moet. Terwijl er nog zoveel andere mooie plekken te ontdekken zijn.

We rekenen even met een startbedrag van 200.000 euro en een rente van drie procent per jaar. Dat levert in dit rekenvoorbeeld 6.000 euro rente per jaar op. Als je dat bedrag volledig aan accommodatie besteedt, komt dat neer op ongeveer vier vakantieweken van 1.500 euro per week, of zes weken van 1.000 euro.

Het idee is dus eigenlijk heel simpel. Je gebruikt de rente voor je vakanties en laat het startkapitaal staan. Je hebt geen onderhoud, parkkosten of andere vaste lasten van een eigen vakantiehuis. Belastingen en andere vakantiekosten, zoals vervoer en uit eten gaan, zijn niet meegerekend. In de praktijk hangt de opbrengst natuurlijk af van de rente, de voorwaarden, belastingen en inflatie.