Achter die fraaie gevel schuilt bovendien een heel verhaal. In 1848 kocht zijdehandelaar Alexandre Eugène Collain het landgoed en liet er een château bouwen. De zaken gingen de beste man duidelijk voor de wind. Het optrekje ging van vader op zoon, van zoon op peetzoon en kende onderweg zowel gouden tijden als vergane glorie. Tot de bezem erdoor ging en Château de Montcaud in 2018 als vijfsterrenhotel herrees. Het zijdeverleden is niet vergeten. Boven de bedden hangen prachtige kunstwerken met kleurrijke zijden vlakken. Mooi om naar te kijken én een knipoog naar de zijdehandel van weleer. Twee vliegen in één klap.

Iedere kamer heeft zo zijn eigen charme. De een heeft een bad op pootjes, de ander kijkt uit over de prachtige tuinen en weer een ander heeft een beschilderd plafond dat de geschiedenis van het château verraadt. Kies maar eens. Wat ze gemeen hebben? Hoge plafonds (lang leve het château), veel licht, zeeën van ruimte en grote, zachte bedden. Ook de koffers kunnen hier royaal worden uitgestald. En dan de service. Tegen de avond klinkt er een zacht klopje op de deur. Housekeeping, of alles naar wens is en of er nog iets nodig is voor de nacht. Een extra handdoek? Een fles water? U vraagt, zij draaien.

Honger gekregen van al dat nietsdoen? Ook daarvoor hoef je het landgoed niet af. Château de Montcaud telt twee restaurants: Bistro de Montcaud, met een bijzonder uitnodigend terras, en Le Cèdre de Montcaud, waar chef Matthieu Hervé sinds 2024 een Michelinster op zijn naam heeft staan. Wij schoven aan bij de bistro, waar de wijnen uit de regio de kaart sieren. Vooral het dessert maakte indruk: een chocoladefinancier met verrukkelijke chocoladecrème, flinterdunne, luchtige tuiles en koffie-ijs. Een feestje voor chocoladeliefhebbers. Ook het ontbijt is dik in orde. Moet je alleen wel eerst dat heerlijke bed uit zien te komen.

Château de Montcaud