Misschien wel dé moderne New York slice van het moment. Industry begon in Williamsburg en wist daar de good old New York slice behoorlijk naar zijn hand te zetten. Het deeg fermenteert lang en de bodem is dun, krokant en licht geblakerd. Inmiddels zijn er ook vestigingen in de West Village en Little Italy en ook daar staan met enige regelmaat rijen voor de deur. Bestellen doe je de burrata slice: tomaat, mozzarella, Parmezaan en basilicum met een flinke dot koude burrata erbovenop. Warm, koud, krokant, romig. Snappen we die rij ook weer.

Scarr's op de Lower East Side is old-school New York zoals je old-school New York hebben wilt. Retro details en slices op papieren bordjes waarvoor je een paar dollar neerlegt: het plaatje klopt. Op naar de pizza: Scarr’s staat bekend om het gebruik van stone-milled flour, oftewel meel dat tussen stenen wordt gemalen. Het resultaat: dunne, krokante slices met precies genoeg saus en kaas. Ga voor de plain cheese om de boel goed te testen of voor pepperoni als je toch bezig bent. En verwacht een rij. Die hoort inmiddels zo’n beetje bij het interieur.

Dun en dubbelvouwen? Doen we hier even niet. Mama’s Too! staat juist bekend om de dikke, rechthoekige square slices: luchtig vanbinnen, krokant gebakken vanonder en royaal belegd. De pepperoni is inmiddels een klassieker, maar ook de cheese and black pepper, met vier soorten kaas en flink wat peper,  mag mee. Extra leuk: de vestiging in de West Village zit praktisch om de hoek van L’Industrie. Twee van de beste pizzazaken van New York binnen één blok van elkaar. Pizza vergelijken onder het mom van gedegen onderzoek? Doen.

Citroen op je pizza? Bij Fini Pizza in Williamsburg is het hun signatuur. Fini is inmiddels een naam die zijn plek in de New Yorkse foodscene behoorlijk heeft veroverd. Dé bestelling is de white slice: mozzarella, Parmezaan en fontina, citroenzest erover en nog een partje citroen ernaast om de boel zelf verder op smaak te brengen. Klinkt wellicht wat vreemd, werkt uitstekend. En wie toch liever rood ziet: de tomato slice met broodkruim en Calabrische chili-olie mag er ook wezen.

Van pizza’s bakken in zijn appartement in Bushwick naar een eigen zaak in Greenpoint: Chrissy’s Pizza heeft er een aardig Amerikaans succesverhaal op zitten. Tijdens de pandemie begon Chris Hansell zijn pizza’s via Instagram te verkopen en mond-tot-mondreclame deed vervolgens zijn werk. Inmiddels heeft Chrissy’s een vaste stek en staan er nog steeds gewoon New York-style pizza’s op het menu: dun, flink wat saus en die heerlijke lichte krokante korst. Kleine stud twist voor een artikel over slices: die verkopen ze hier dus niet. Alleen hele pizza’s. Delen is het devies.

Oké, we schuiven voor Ceres Pizza in Little Italy het slices only-principe opnieuw even aan de kant. De reden is dan ook te goed. Achter Ceres zitten twee voormalige chefs van Eleven Madison Park, een van New Yorks bekendste fine-diningrestaurants en bekroond met drie Michelinsterren. Begin 2025 verruilden zij de haute cuisine voor pizza aan Mott Street. Het deeg is gebaseerd op baguettedeeg en levert een flinterdunne, behoorlijk krokante pizza op. Bovenop mag het wat uitbundiger met bijvoorbeeld ’nduja, burrata en negen jaar oude balsamico. En dan de reden waarom je hier geen slice kunt bestellen: Ceres werd zó populair dat de kleine oven de vraag naar losse slices simpelweg niet meer aankon. Dus gingen de slices eruit en de hele pizza’s erin. We doen het ervoor.

We zijn weer terug bij de slices. Lucia Pizza begon in Sheepshead Bay in Brooklyn en streek in 2023 ook neer op Canal Street in SoHo. Hier doen ze de klassieke New York slice zoals-ie bedoeld is: dun, krokant en na het bakken nog even voorzien van Parmezaan, olijfolie en verse basilicum. Maar bestel vooral ook de cream of spinach slice. Die is geïnspireerd op de creamed spinach van Peter Luger, een van de bekendste en oudste steakhouses van New York, en komt met mozzarella, Parmezaan en pecorino. Groenvoer op je pizza, kunnen we die ook weer afvinken. Liever iets klassiekers? De vodka slice wordt gemaakt naar familierecept.

Op naar Greenpoint voor Paulie Gee’s Slice Shop, een ode aan de New Yorkse pizzazaken uit de jaren zestig en zeventig. Maar pizza is wat de klok doet slaan, dus daar komen we natuurlijk voor. Je kunt voor de klassieke New York slice gaan, maar leuker is de Freddy Prinze: een dikke, vierkante Siciliaanse slice met sesamzaad op de bodem en de kaas ónder de tomatensaus. Of bestel de Hellboy, met pepperoni en spicy honey erbovenop. Zoet, zout, pittig, vet.

Een stukje New Yorkse pizzageschiedenis vind je in Brooklyn. Di Fara Pizza werd in 1965 geopend door de uit Italië afkomstige Dom DeMarco, die vervolgens decennialang vrijwel iedere pizza zelf maakte. En daar nam-ie de tijd voor. DeMarco stond bekend om het eigenhandig afmaken van iedere pizza, inclusief verse basilicum die hij er met een schaar bovenop knipte. Inmiddels is DeMarco er niet meer, maar zijn familie zet de zaak voort. Op het menu nog altijd de pizza’s waarmee Di Fara groot werd: dunne round pies en dikke Siciliaanse squares. Een stukje NYC-geschiedenis om voor de metro in te stappen.

Geen website om te reserveren, geen ellenlange kaart en überhaupt om niets niks geen gedoe. Bij lucali in Brooklyn, draait het sinds 2006 om pizza en calzone. Eigenaar en oprichter Mark Iacono had naar verluidt nog nooit een pizza gebakken toen hij de zaak begon, maar dat heeft hem bepaald niet tegengehouden. Inmiddels staat Lucali bekend als een van dé pizza-adressen in New York City. En ja hoor: ook hier schuiven we het slices only-principe aan de kant, want losse slices doen ze niet. Alleen hele pizza’s.