Sereen en een tikkie chic is het uit grijs en beige tinten opgetrokken hotel en daarmee niet in de categorie ‘budget’. Maar daarmee is het wél een meer dan fijn familiehotel waar je enorm in de watten wordt gelegd na een lange autozit – ook wat waard, niet waar?

Aan de rue de la Porte Brunet, in de ommuurde bovenstad van Saint-Émilion, staat de voormalige commanderij van het dorp uit de twaalfde eeuw. Het is het hoogst gelegen bewoonde gebouw van het stadje; vanuit de kamers kijk je op de Franse tuinen van Château Canon en de wijngaarden daarachter. Het hotel heeft een eigen trap: een smalle voetgangerspassage die rechtstreeks naar binnen loopt. Een indrukwekkend feest al voor je binnen bent.

De eigenaar van het hotel is Benoît Trocard. Zegt je vast niks, maar de man is vijftiende generatie wijnboer van een familie die sinds 1620 op de rechteroever van Bordeaux zit. De familiewijngaarden beslaan zo’n negentig hectare verdeeld over vijf appellations, waaronder Lussac-Saint-Émilion, Lalande-de-Pomerol, Pomerol en Saint-Émilion Grand Cru. Trocard maakte zijn eerste oogst in de Yarra Valley in Australië voordat hij terugkwam. Ha!

De kamers en suites zijn ingericht met linnen, licht hout en tinten grijs en beige, met meubels van Franse, Italiaanse en Scandinavische ontwerpers. Alles is airconditioned, sommige kamers hebben een balkon.

Wel een dingetje: er is geen restaurant en geen zwembad… We know, kan zomaar een dealbreker zijn. Maar hé, we is wel een wijnbar waar Bordeaux en champagne worden geschonken met kleinere streekgerechten erbij, en Trocard kookt op verzoek zelf voor gasten. En het dorp ligt op loopafstand. Ontbijt kost €35 per persoon en is niet inbegrepen, een shuttle service van en naar de wijngaarden en het dorp wel. Hôtel Porte Brunet, Saint-Émilion