Als je denkt dat de wandeltocht zelf niet for the weak is: zo ook de vlucht naar Lukla. Vanuit Kathmandu vlieg je met een klein vliegtuig richting het startpunt van de trek. Lukla Airport heeft niet bepaald de reputatie van Schiphol. De landingsbaan is kort, ligt tussen de bergen en eindigt aan de ene kant tegen een bergwand en aan de andere kant, nou ja, daar wil je liever niet te lang over nadenken. Het gaat uiteraard veel vaker goed dan fout, maar een weesgegroetje is hier wel op zijn plek.

En dan heb je het weer nog. Want een vlucht van of naar Lukla gaat alleen als de omstandigheden het toelaten. Bewolking, minder zicht? Dan kan het zomaar zijn dat je nergens heen gaat. Op de heenweg betekent dat een dag extra in Kathmandu, op de terugweg loop je spaak in Lukla ‘City’. Lukla Airport is namelijk zo groot als het busstation van Lutjebroek,  klein dus, maar gelukkig kun je het wachten ook in een koffietentje doorbrengen. Beter. Een beetje flexibiliteit in je reisschema kan hier dus geen kwaad.

Er zijn verschillende aanbieders en ook de duur van de tocht verschilt. Kijk tussen de Grote Namen, vergelijk de routes en let vooral op het aantal acclimatisatiedagen. Een langere reis geeft je lichaam meer tijd om aan de hoogte te wennen. Ga je sneller omhoog, dan is daar minder tijd voor en neemt de kans op hoogteziekte toe.

En eenmaal in Nepal dan is de gids is je vriend. Die kent de omgeving, kan het weer inschatten, weet wat hoogte met een lichaam kan doen en vooral ook wanneer je níét verder moet lopen. Want de route mag populair zijn, het blijft de Himalaya. Je loopt over hoge hangbruggen, langs diepe afgronden en over steeds ruiger terrein. De beroemde Hillary Bridge kom je bijvoorbeeld ook tegen. Dan is iemand die je hand vasthoudt – figuurlijk of zo nu en dan letterlijk – best prettig.

Van vrieskou tot volle zon
Een goede slaapzak is geen luxe. Laat je adviseren over welke temperaturen deze aankan, breng ‘m even naar de stomerij, en neem eventueel een liner mee voor extra warmte. Daarnaast gaan een muts, handschoenen, pet, zonnebrand en een goede zonnebril mee. Op hoogte is de uv-straling een ander verhaal, dus smeer ook die handen wanneer de handschoenen uitgaan. Een buff is eveneens een grote kleine lifesaver: fijn tegen wind en kou én om over je mond en neus te trekken wanneer een kudde yaks of ezels voorbij komt en een halve zandweg mee de lucht in neemt.

Dingen waar je jezelf later voor bedankt
En dan de minder voor de hand liggende lifesavers. Vochtige washandjes, bijvoorbeeld. Er zijn douches, maar tijdens een twaalfdaagse tocht kwamen we tot welgeteld twee exemplaren die daadwerkelijk gebruikt konden worden: ze bevriezen regelmatig. Een zeer nihil aantal voor de fervent doucher. Verder: oortjes, een simpel spelletje voor de avonden en een thermoskan met bouillontabletten. Na dagen thee drinken komt die namelijk vanzelf een keer je neus uit en is iets hartigs en zouts een verademing. Kleine dingen in je tas, groot plezier op 4.000 meter hoogte.