Toen ik zes jaar was verhuisden mijn ouders, broertje en ik vanuit Nederland naar Zuid-Afrika. Opgroeien in de vrije natuur – op een manier die voor mij ‘wild en vrij’ voelde – was een groot contrast met het leven in Nederland waar je soms maanden binnen cocoonde door het weer. Mijn routine bestond uit wakker worden met het gezang van Afrikaanse vogels en samen met mijn moeder zwemmen in een wilde oceaan de amberkleurige zonsopgang tegemoet. Met een beetje geluk omringd door honderden dolfijnen. Helaas leed mijn vader aan een langdurige ziekte en stierf toen ik mid twintig was. En mijn moeder kort erna. Door deze ervaring begon ik de kracht van de oceaan te begrijpen. De oceaan werd mijn toevluchtsoord. Ze leerde me hoe diep helend de natuur kan zijn, zelfs onder de moeilijkste omstandigheden. Door deze ervaring begon ik ook de systeemtheorie te begrijpen: de onderlinge verbondenheid tussen alle aspecten van een levend systeem. Wanneer één aspect faalt, heeft dat een effect op het geheel en is er een samenhangende aanpak nodig om het evenwicht te herstellen.

Naast het verzamelen van de beloftes richt Ocean Pledge zich op educatie en empowerment. In Zuid-Afrika worden kwesties zoals armoede, criminaliteit en jeugdwerkloosheid als veel urgenter beschouwd dan plastic dat in onze oceanen drijft. Om meer bescherming voor de natuur te initiëren, is het effectief om onze achtergestelde jongeren vaardigheden bij te brengen en te versterken. Ons #VoiceoftheOceans-programma is gericht op het laten groeien van een netwerk van Ocean Ambassadors. We doen dit door spreekvaardigheid te onderwijzen die in alle aspecten van het leven kan worden gebruikt, deze jongeren bloot te stellen aan thought leaders in maritieme natuurbescherming en door liefde voor de oceaan te creëren. Je beschermt alleen datgene waar je van houdt en veel van deze jongeren hebben nooit in de zee gespeeld. Tot nu toe hebben we 96 afgestudeerde Ocean Ambassadors die hun leiderschapsvaardigheden in gemeenschapsprojecten inzetten, terwijl ze zelfvertrouwen, werkervaring en klimaatbestendigere gemeenschappen opbouwen.

Graag wil ik vrouwen bewegen om hun koffer te pakken op zoek naar ervaringen in de wilde Afrikaanse natuur om ons innerlijke WILD te herontdekken, tot stilstand te komen en opnieuw energie op te doen. Onszelf helen betekent ook de aarde helen. De inheemse San-volkeren die al tienduizenden jaren in harmonie met de natuur op deze Afrikaanse gronden leven, leren ons dat alles is geworteld in dankbaarheid en wederkerigheid tussen onszelf en de natuur.

De reizen die we gaan maken zijn een kans om onszelf te herinneren aan de verbondenheid van alles en en te voelen hoe het WILDE in ons opnieuw ontwaakt. Een reis van realignment and re-wilding. Een helpende stap als we in harmonie willen blijven leven met onszelf, elkaar en de natuur, precies nu velen van ons voelen dat we dat steeds meer aan het verliezen zijn.