Het hotel is van de Franse filmproducent Abel Nahmias en voor het interieur werden scenograaf Antoine Fontaine en architect Agathe Chabolle opgetrommeld. De opdracht: vooral níét zorgen dat de boel eruitziet alsof-ie net uit de verpakking komt. En dus vind je er fluweel, zijde, marmer, antieke meubels, prachtig gerestaureerd 18e-eeuws glas-in-lood en zo’n dertig originele kunstwerken die via antiquairs en veilingen bij elkaar werden gesprokkeld. De zeventien kamers zijn allemaal anders, met bloemmotieven, gestoffeerde wanden, zware gordijnen, ton sur ton en een flinke dosis kleur. Het more is more-principe en we amour-en het.

Maar de troef zit verstopt achter de gevel: een binnentuin van zo’n vijftig vierkante meter. Hier schuif je ’s ochtends aan voor het ontbijt en later op de dag voor een glas wijn of cocktail. Een restaurant is er niet, maar hé, je bent in Parijs. Bovendien krijg je bij aankomst de eigen Guide du Flâneur in handen, waarmee het hotel je liever richting kleinere adressen stuurt dan over de gebaande paden. Enfin, een nieuw Parijs adres om linea recta in de favorieten te zetten.

Hôtel des Peintres