Albert Camus maakte er L’Étranger af, Jean-Michel Frank tekende voor het oorspronkelijke interieur en inmiddels zit Hôtel Madison alweer ruim honderd jaar op misschien wel een van de lekkerste plekken van Saint-Germain-des-Prés. Hoog tijd om de boel weer eens op te schudden, moeten ze hebben gedacht. Friedmann & Versace namen het hotel onder handen en vooral beneden ging de boel op de schop. Nieuw zijn cocktailbar Jay en La Carterie, een mix van fotogalerie, kunstbibliotheek en winkel. De geschiedenis bleef intact. Wel even afgestoft en met een cocktail erbij.

Achter L’Aventure zitten Gilbert en Thierry Costes van Beaumarly, en die weten inmiddels wel hoe je een Parijs adres neerzet. Thierry stond eerder namelijk mede aan de wieg van Hôtel Amour. Voor L’Aventure blijft het bovendien niet bij slapen: bij de slechts vijftien kamers horen ook een restaurant en private club. Vincent Darré tekende voor de behoorlijk uitgesproken kamers, waar klassiek Haussmann-Parijs wordt gecombineerd met diepe kleuren, grafische patronen en een flinke dosis fantasie. Het restaurant werd ontworpen door Martin Brudnizki, die we in Parijs kennen van onder meer La Fantaisie en Le Grand Mazarin. En dat allemaal pal bij de Arc de Triomphe. Van diner naar dansvloer naar bed, zonder nog van adres te wisselen.

Vincent Darré is maar druk met de Parijse hotelwereld: na de vijftien kamers van L’Aventure mocht hij ook los op Le Magnifique in Montparnasse. Het voormalige Hôtel Le M ging volledig op de schop en kwam in 2026 terug met 62 kamers en vijf verschillende fantasiewerelden. Van de Jardin d’Éden naar een onderwaterwereld en vervolgens zo door naar de Melkweg. Verwacht theatraal dus, met handgeschilderde fresco’s, felle kleuren, grafische tapijten en opvallende meubels. Passend ook, want de rue de la Gaîté is van oudsher een echte theaterstraat. Beneden wachten cocktailbar Le Picabia en een extravagant binnenzwembad vol mozaïeken.

Achter Hôtel Lulu op de Rive Gauche zit Vanessa Scoffier, die je misschien al kent van Hôtel Henriette. Ook hier nam ze het interieur zelf voor haar rekening, met een mix van modernisme, brutalistische trekjes en een flinke scheut Côte d’Azur. De 27 kamers zitten vol vintage vondsten en persoonlijke details, van oude familieportretten tot badkamers geïnspireerd op de zwembaden aan de Méditerranée. Beneden vind je een coffee shop en piano bar en voor de naam hoef je niet ver te zoeken: Lulu is een knipoog naar de Jardin du Lu(lu)xembourg om de hoek.

Aan de voet van Montmartre opende Hôtel Luxia & Spa, het zevende adres van Touriste, de Parijse hotelgroep achter onder meer Les Deux Gares, Panache en De la Boétie. De groep laat voor ieder hotel een andere ontwerper los op het interieur en voor Luxia was dat Necchi Architecture. Het resultaat: 44 kamers in zachte, gedempte tinten, veel diffuus licht en een kleine spa met bassin en sauna. Vooral de locatie is lekker: tussen Marché Saint-Pierre en de straatjes van Montmartre, op een paar passen van de Sacré-Cœur maar nét buiten de grootste drukte.

Hôtel des Peintres opende in september 2026 in het 9e arrondissement, tussen Pigalle en Place de Clichy. Slechts zeventien kamers en, belangrijker, een goed verhaal. Eind 19e eeuw was het pand namelijk een pension waar jonge kunstenaars verbleven die aan de Parijse kunstacademies studeerden. Aan de naam geen woord gelogen dus. De kamers zijn allemaal anders, met fluweel, zijde, antieke meubels, gestoffeerde wanden, kunst en flink wat kleur. Het more is more-principe. De troef zit achter de gevel: een verborgen binnentuin waar je ’s ochtends ontbijt en later op de dag aanschuift voor een glas wijn of cocktail.

Van legendarische nachtclub naar vijfsterrenhotel: Bus Palladium maakte in april 2026 een behoorlijk spectaculaire comeback in Pigalle. Op het adres waar vanaf 1965 onder anderen Serge Gainsbourg, Mick Jagger en Salvador Dalí kwamen buurten, vind je nu 35 kamers en suites, een restaurant én – gelukkig – nog steeds een club. Studio KO trok de jaren zestig en zeventig door naar het interieur, met rood fluweel, ruw beton en in iedere kamer een Ojas-speaker. Veertien meter onder de grond zit bovendien een concertzaal voor tweehonderd man. Slapen hoeft hier dus duidelijk niet per se.

Iets verder uit het centrum opent op 23 november Hôtel Super in La Villette, waar een voormalige parkeergarage wordt omgetoverd tot hotel-hostel. De eerste beelden: veel kleur, neon en een rooftop. Er komen privékamers én dorms plus met de ligging iets buiten het centrum is de optimistische rekensom dat je hier ook wat minder diep in de buidel hoeft te tasten. En omdat je hier niet midden in Parijs zit, halen ze Parijs gewoon naar binnen: met een restaurant, bar, events en zelfs een amfitheater. Reserveren kan nog niet, maar we zijn benieuwd.

Vlak bij de Eiffeltoren opent op 22 oktober Hôtel Daline Eiffel. Een klein hotel met maar 27 kamers en het eerste hotelproject van architect Régis Botta. Die hield het lekker rustig, met veel rondingen, zandtinten, hout en zachte materialen. Behoorlijk zen allemaal, met als klap op de vuurpijl een twaalf meter lang zwembad dat meer wegheeft van een ondergrondse grot. Sauna en fitness zijn er ook. En met maar 27 kamers hoef je dat zwembad hopelijk niet met half Parijs te delen.