Hoe werkt deze site eigenlijk? Eenvoudig: Barts Groene Boekje gaat over duurzaamheid, Bartje over kids, Bart Bouwt over interieur en dan heb je nog Barts Kookboekje, Barts Beauty en Barts Bruiloft. Gebruik de zoekfunctie en je ziet alleen de posts van je favoriete categorie - it’s the simple life. Leuker nog: als je rechtsboven inlogt, kun je je eigen boekje creëren met alleen die tips die je wilt bewaren. Klik het hartje aan bij het adres van je voorkeur en check je persoonlijke Bart-kaart. Wil je niks missen, meld je dan aan voor de non-spam-nieuwtjes pagina.
23 July 2019
  • 23-01-2019
  • Nieuw, Weekendtip

Uit de doos van Dirk: Insta husband

Uit de doos van Dirk: Insta husband

Bartje: `Kun jij niet eens een keer een stukje typen voor de site?’
Ik: `Waarover dan?’
Bartje: `Je hebt toch overal een mening over?’
Ik: `Ja klopt, dat wel… Maar je zegt altijd dat ik zo juridisch en zakelijk schrijf als je een mail van me leest…’
Bartje: `Ja klopt, kan ik je toch mee helpen?’
Ik: `Ja koekoek! Ik kan heus wel een hip stukje typen hoor, daar heb ik jou niet voor nodig.’

Vandaar zit ik nu mijn eerste columnpje voor Barts Boekje te schrijven. Dirk, a.k.a. de insta-husband. Aangenaam.

Ja, ik ben getrouwd met Bartje (leest op schrift toch anders dan praktijk aanvoelt) maar iets wat je niet wil zijn is de insta-husband. En gaat het om de voorvoeging van dat woord insta natuurlijk; een vreselijke jeukterm. Gezien de hoeveelheid foto’s die ik de laatste tijd aan het maken ben van ons Bartje, denk ik toch dat ik er niet onderuit kom dat ik - op zijn minst voor willekeurige derden - overkom als de insta-husband. Echter, een goeie foto laat zich niet regisseren. De setting en bijbehorende compositie is daar ineens (volgens Bartje). Dus dan sta ik ineens met mijn handen vol, zweet op mijn voorhoofd (en in de bilnaad) met in de ene hand Willem (de hond waarover later vast meer) en in de andere hand de kinderwagen (met Baby Vito waarover later eveneens vast meer) een foto te maken van een breed oh zo spontaan lachende Bartje…. In het begin was dat redelijk te doen. Fotootje met je telefoon in een kroeg. Dat kunnen en willen we allemaal best doen. Tegenwoordig loopt ik op z`n Japans met een camera om mijn nek in de rondte te wachten tot Bartje weer eens roept dat dit wel een hele leuke spontane foto kan zijn. Of ik er dan even een stuk of veertig wil maken.

Maar het allerergste vind ik nog de foto die ik moet maken van het eten op tafel in een restaurant omdat ik langere armen heb. Ik kan dan zo goed van boven een foto nemen van de dampende gerechten. Los van het feit dat het gewoon irritant is om te doen (honger betekent namelijk direct aanvallen), ziet het er ook voor omstanders belachelijk uit. Mensen die foto’s nemen van het eten op hun bord... Het nieuwe foto’s maken zoals vroeger vaak van het buffet in een all-inclusief hotel gebeurde. Vreselijk. Voedsel eet je op en daar maak je geen foto van. Want geur laat zich namelijk niet vangen in een foto… Hopen dat Bartje dit ook leest.

Wat ik allemaal ga opschrijven in mijn column-pjes? Geen idee. Mijn gedachtes ofzo… Heb overal een mening namelijk ;-)

Gegroet en tot snel,
Dirk