Amsterdam, Amsterdam West, Amsterdamse Nieuwe

Partisan Amsterdam

08/08/2017
Barts-Boekje-partisan amsterdam

Of we het weleens zat raken, al dat uit-ge-eet? Jawel, soms wel. Dan hoor je ons even weer wat minder. Tot er weer een parel voorbij komt, zoals het nieuwe Partisan op de plek waar voorheen het door ons geliefde Fa. Spijkervet zat, aan de Admiraal de Ruijterweg in Amsterdam West. De zaak sloot zijn deuren, de mannen die ook verantwoordelijk zijn voor Panache (voor cocktails vooral) en Carter (no fuzz in Zuid) kregen de sleutel en vertimmerden de boel tot wat uiteindelijk het nieuwe Partisan Amsterdam werd. Café Partisan.

Want laten we dat voorop stellen: geen hoog-ge-drempel bij Café Partisan. Welnee, Partisan is er absoluut voor de buurt, want daar moet je het van hebben, non? Dat blijkt vooral uit het knusse terras waar het op vrijdag goed van het borrelen is in de toch al zo gezellig (lees: iedereen op staat) Admiraal de Ruijterweg (wat al begint op de De Clercqstraat uiteraard). Bij Partisan geen uitzondering: de groen-zwarte-biertafels zijn perfect voor de borrel, zelfs al je niet besluit te gaan dineren (zonde… Maar aan jou).

Barts-Boekje-partisan 2

Partisan heeft een uitgebreide wijnkaart en ook de cocktail-expertise namen de mannen mee vanuit Panache – hulde. Ook hulde voor de barhappen: de bakje met bakkeljauw (super spicy – precies goed) likten we bijna leeg, het brood (waar komt dat brood vandaan?) is verrukkelijk (!) en ook zowel de (ook spicy maar niet mega) spicy vongele (voor de borrel ja, nom) én de dito varkensrilletje zijn de borrel meer dan waard.

En dan kun je dus nog aan tafel. Moet je doen. Ten eerste de staf: o zo vriendelijk. En competent. Van A tot Z. Misschien hadden we geluk (hoewel… What goes around comes around mogen we graag geloven) maar alleen al voor de vriendelijke service komen we terug (ook bij de tafels naast ons, een goede graadmeter). Dat is één. En het eten? Piekfijn in orde. We namen de vongele (die dus ook als borrelhap kan) als voorgerecht en lepelden wéér het bordje leeg, met een stuk van dat heerlijke brood welteverstaan. En ook de tour (geitenkaas) ging schoon op, net als de vis en het vlees van de dag, hoewel die tweede, sinaasappelworstjes met risotto en zwarte inktsaus er met de hoofdprijs vandoor ging. Waardoor we echt geen geen dessert meer op konden – voor de chocoladetaart gaan we dus nog terug. Tot snel, Partisan.

Ook leuk