17 augustus 2021, door Maartje

Restaurants in Parijs: dit is het lijstje dat je er altijd bij kunt pakken

17 augustus 2021, door Maartje

Restaurants in Parijs: dit is het lijstje dat je er altijd bij kunt pakken

Op deze site geen gebrek aan Parijs-tips. Zo zijn we. Hier lees je een keur aan de leukste tips voor met (of zonder!) kleintje, hier lees je over onze vaste logeeradressen waar honden welkom zijn (ha!) en dit zijn sowieso onze long time favoriete hotels in Parijs. Heb je dat gecoverd, dan wil je vast nog wat restaurants in Parijs weten? Hebben we!

 

(en deze adressen staan op onze Parijs wishlist)

Django Paris

Django Paris

Restaurant Django is een immens populair tentje in Parijs op de heuvel richting de Sacre Coeur. Wees gerust; geen toeristen die de stoelen op het terras bekleden – nee, het zijn de rasechte locals die hier heel graag plaatsnemen. Reserveren is een absolute must, anders gewoon echt dikke vette pech, dus leg die datum meteen vast wanneer je je Thalys ticket boekt.

Bij Django heerst een zalige sfeer en is de keuken enorm dik in orde. Mega tip als je het ons vraagt? De burrata met stoofpeer – die werd zelfs 2 keer besteld (niet verder vertellen). En de wijnen zijn zalig en verfijnd – mocht je er zelf niet uitkomen; laat je dan vooral adviseren. Bij Django eet je verschillende “kleine” gerechten die je deelt, maar dan niet het type 1 hapje en dat is het. Nee nee, gewoon een lekkere porties. Nog meer lekker wil je weten? Probeer zeker ook de zwarte  pasta met scampi’s: leeglikken gegarandeerd.

24 Rue Victor Massé, Parijs

Frenchi Pigalle

Frenchi Pigalle

De buurt van Frenchi Pigalle mag inmiddels bekend zijn (Pigalle dus, niet te missen). Je komt er o.a. voor restaurant Django maar vlak zeker ook Frenchi Pigalle niet uit! Het is de chef en zijn gerechten die het hem doen hier. De bekende chef van Frenchi (die voorheen vooral met alle zaken in Rue du Nil ofwel Rue du Frenchi zat) wilde in de wijk Pigalle een casual plek neerzetten. Laagdrempelig, knus, gezellig. Gelukt hoor. Het interieur is fijn en zorgt ervoor dat je meteen wilt neerploffen. Gezellige bankjes, knusse hoekjes. De kaart is een groot feest vooral de gerookte ricotta is een parel en een foto waard met diepe diverse kleuren die het bord sieren.

29 Rue Victor Massé, Parijs

Gros bao

Gros bao

Alleen al het interieur en de ambiance van het kleine Gros Bao verdienen een pluim. Fotowaardig sowieso. Het rood-blauwe tentje valt meteen op en trekt je, of je nu tijd hebt of niet, naar binnen. Wat je er eet? Heerlijke hot buns, dumplings, noedels, te lekkere tofu en fantastische kipgerechten.

Bovendien is het een hele goede stop als je een low budget avond voor ogen hebt of behoefte hebt aan een kort (niet te lang) diner. Buurtje krijgt ook 10 punten.

72 Quai de Jemmapes, Parijs

Brasserie La Lorraine

Brasserie La Lorraine

Wie meteen aan ‘quiche lorraine’ denkt, zit er toch echt behoorlijk ver naast. Brasserie La Lorraine heeft weinig te maken met quiches. Waar ze wel veel mee te maken hebben, is vis. En schaal- en schelpdieren. Of op zijn Frans: fruits de mer. En dat doen ze er goed. Zo goed zelfs dat de parisiennes de plateau de fruits de mer van La Lorraine de allermooiste van Parijs durven te noemen. Top that! 

Het interieur is er ook om op te eten. Zo een beeldig plaatje waar je aan denkt als je aan de Parijse stad denkt. Keurig opgestelde terrasstoelen onder een rode luifel van een prachtig Parijs pand. En binnen is de boel ingericht, inclusief de mooiste handgeschilderde creaties op de wanden. Je kijkt je ogen uit. Ook als dan je diner geserveerd wordt.

Brasserie La Lorraine

Brasserie Rosie

Brasserie Rosie

Brasserie Rosie brengt naar eigen zeggen de klassieke Franse brasserie terug van weggeweest. ‘La brasserie’, een van de hoofdingrediënten van de Franse cultuur. Rosie brengt de sociale cultuur, keuken en geschiedenis samen in de brasserie. En daarmee een ‘liefdesbrief’, een ode, aan het traditionelere Frans dineren. Hoe het was vóórdat de menukaarten in de stad langzaamaan allemaal een opvallend Engels tintje kregen. Dat klinkt zoetsappig, maar wie ballen wil zit dan ook niet aan het goede adres bij Brasserie Rosie. Het is er knap, als in: roze muren, kroonluchters en traditionele keramiek op tafel. We kunnen niet meer wachten tot dat de wereld terug gaat naar geopende horeca deuren, gedekte tafels, gevulde glazen en we aan kunnen schuiven.

Brasserie Rosie

 

Lolo Cave à Manger

Lolo Cave à Manger

Dat kon geen misser worden. Logisch als former genie achter Hotel Amour -Loïc Minel- (ga erheen en you know), zijn creativiteit vanuit de hotellerie in de middelste twee letters van de horeca-afkorting stort: Lolo Cave à Manger was het resultaat. Dat moest en zou, ook hier, karmozijnrode tegelwanden, een vermiljoen bar en vurige rode neonlichten betekenen. Noem het een wijnbar of een eetkelder. Lolo doe je vooral voor de experience, want die is er top. Verder vooral heerlijke tapas om te delen, zoals croquetas, een “lolorain” paté of rosbief met za’atar. En alles goed gecombineerd met een glaasje natuurwijn. Want de natuurwijn is immers de reden waarom je een Lolo-tafel reservé’t.

Lolo Cave à Manger

Mordu

Mordu

In het hart van de Marché Saint-Germain: een bewijs van een uitstekende keuken en de vleugen van bijbestelde gezelligheid. Eenvoudige, maar gewaagde creaties met een zekere ongeremde bistro-esque sfeer. Zo eentje waarvoor je de auto naar Parijs zou pakken. En dan eerst en vooral over cocktails praten (de oeh’s en de aah’s hoor je er all over), wijntjes wegsippen en eten (bijna mét de experts) in een intieme setting. Hoef je alleen zelf nog voor je lievelingsmensen te zorgen, et voila; je perfecte franse avond is gefixt.

Mordu is een bezoekje aan Parijs waard. Het restaurant is toegankelijk. Ookal deed de betekenis van de naam van de tent ons nog wel een beetje twijfelen: ‘gebeten’. Dat is de letterlijke vertaling. Figuurlijk komen we een heel stuk verder: Verslaafd, ofwel een persoon met een sterke eetlust… En óf we ons aangesproken voelen.

Mordu

Fulgurances L'Adresse & l’Entrepôt

Fulgurances L'Adresse & l’Entrepôt

De afgelopen jaren is het concept Fulgurances een begrip onder Franse foodies geworden. Het begon met een pop-up restaurant waar jonge koks hun kunsten konden vertonen, een culinair tijdschrift en sinds 2015 is er het eerste echte vaste restaurant, in het 11e arrondissement van Parijs. Een vast adres dus voor Fulgurances: Fulgurances l’Adresse. Maar het pop-up idee bleef: om de zes maanden zal een nieuwe jonge chef-kok zijn of haar plekje opeisen achter het Fulgurances l’Adresse fornuis. En dat is iedere zes maanden weer een feestje. Later kwamen daar nog La Bar á Vins bij, waar je terecht kunt voor een glaasje dat met iets lekkers erbij.

Sinds nog maar heel kort is er Fulgurances â l’Entrepôt in het rijtje aangesloten. In grote lijnen hetzelfde concept als L’Adresse, maar dan heerlijk én informeel dineren. Een combinatie die we toch het allerliefst willen, non?

Fulgurances

Bistrot Astair

Bistrot Astair

When in Paris, is een bezoekje aan Passage des Panoramas niet overbodig. Voor Café Stern en Rancines, natuurlijk. En sinds een klein aantal jaartjes ook voor Brasserie Astair. Zoals dat vaak op Parijse manieren gaat: Astair is het goed gelukte project van een drietal Franse know it all’s (op de goede manier). We noemen Jean Valfort, Charles Drouhaut en Jean-François Monfort. Wat je dan krijgt is een prachtig decor (een fantastische bar, plafonds bedekt met een laagje kurk, brass en oranje fauteuils op de goede manier oranje. De kaart vind je leuk als je een meatlover bent, maar ook een visje valt er te bespeuren en alles wat daartussen en omheen zit. Verder is het vooral gewoon lekker frans.

Bistrot Astair

 

Le Dépôt Légal

Le Dépôt Légal

In juni 2017 huldigde Christophe Adam zijn nieuwe gastronomische plek in de hoofdstad in. En hoe. Na L’Eclaire de Genie lanceerde de van origine banketbakker een nieuwe uitdaging. Dépôt Légal, zoals het restaurant heet, is sindsdien niet meer uit Parijs weg te denken. En terecht. Dépôt Légal combineert zout en zoet en fijnproevers weten de gerechten van Adam te waarderen. Wij ook, maar ook te waarderen valt de ‘ambiance‘. Lichte ruimte, net alsof je in de buitenlucht zit. Maar dan binnen, joh. Liefhebbers van eten zullen de smaak waarderen. De smaak van hetgeen op je bord, maar ook dat wat er om je heen te zien is.

Le Dépôt Légal

 

Brasserie Barbés

Brasserie Barbés

Wie regelmatig met de auto naar Parijs gaat, of gewoon een goed geheugen heeft, kent het grote, armoedige pand in het 18e arrondissement waar jarenlang een verloederde kleding(dump)zaak zat vast en zeker: dat hoekpand met die rode letters, juist. Die rommelzaak is al twee jaar lang dicht en in die jaren werd er gewerkt aan een grote New York-style brasserie met vier verdiepingen en een (jaaaa!) dakterras, Brasserie Barbès. Vanaf de eerste minuut dat de deuren open gingen in de volkswijk staan de critici trappelen: te duur, te veel poeha, een te lange rij en, bien sûr, te arrogant. Niets van waar (oké, een rijtje maar die is zo opgeklaard en over 2 maanden vast helemaal niet meer te bekennen), Brasserie Barbés is met stip een van de fraaiste aanwinsten van de stad.

Brasserie Barbès

 

Maison Sota

Maison Sota

Vinden we grappig, als een lang verloren droom om pro-snowboarder te worden, uiteindelijk in de keuken van zijn eigen restaurant beland. In Frankrijk. Samenloop van omstandigheden? Maybe, maar Maison Sota is ondertussen een hartstikke goedgelukte ‘Japanner’ in hartje (hartje) Parijs. Eerst stond chef Sota Atsumi in de keuken van Clown Bar, waarna hij in 2019 besloot dat het tijd was om de pannen op het vuur te zetten in zijn eigen keuken. Et voila: Maison Sato was born. Maison Sota is een uniek restaurant waar al het moois van culinair Frankrijk en Japan samenkomt op je bord. En iedere keer als we weer aan mogen schuiven bij Maison Sato, staat er weer iets anders op het wisselende menu. En dat alles in een nogal bijzondere ambiance, die ook uit de vingers van Atsumi komt. Denk een voormalige wijnopslag, een uniek stuk hout van 8 meter lang als table d’hôte, alles bedekt met eeuwenoude terracotta tegel

Maison Sota

 

Frenchie Rue de Nil

Frenchie Rue de Nil

Weinig zo fijn als een ongedwongen avond in Parijs in een restaurant dat ogenschijnlijk niet zo bijzonder is en daardoor geen hipsters, maar liefhebbers trekt. Zin in? Reserveer dan een tafeltje de Frenchie. Het restaurant wordt gerund door de Franse chef die zijn bijnaam, Le Frenchie, van Jamie Oliver kreeg toen hij in Londen de potten en pannen bestierde. Hij deed nog wat ervaring op bij de Gramercy Tavern in New York en opende uiteindelijk zijn eigen toko is thuisstad Parijs. Geen tafel? (reserveren doe je bijvoorkeur twee maanden van te voren) Geen paniek. Steek de straat over naar het onlangs geopende Frenchie Bar a Vins voor een kleinere maar net zo lekkere (bar)hap.

Frenchie Restaurant

 

Septime

Septime

Mocht je je afvragen waar de crème de la crème van Parijs (en die van New York, Londen, Tokyo en de rest van de wereld) gaat eten, in Parijs dus, dan is het antwoord: in restaurant Septime. Hoe ze het voor elkaar krijgen? Net als ieder ander: door gestaag iedere drie weken in te loggen of op te bellen, zeker een halfjaar lang, zo ongeveer de enige manier waarop een avond in het restaurant mogelijk is – de eigenaren doen voor zover bekend niet aan voorkeursbehandelingen. En dat is nou net een van de dingen die een diner bij restaurant Septime Parijs nog begerenswaardiger maakt.

Septime

Clamato

Clamato

Seafood tapasbar Septime zit maanden vantevoren volgeboekt – niet te doen. En et voila, toen was daar van dezelfde chef een deurtje verder Clamato. Hier worden geen reserveringen geaccepteerd dus ben vroeg of juist heel laat. Wederom jevanhet voor oesters en garnalen dus voorgenoemde tip is ten zeerste aan te raden.

Clamato

La Boucherie Grégoire

La Boucherie Grégoire

De eigenaar van deze topper is van oorsprong een slager, maar nu hij ziet hoe mensen om gaan met de wereld, als in het eten van fastfood en het eten van slechte kwaliteit vlees wil hij hier verandering in brengen. La Boucherie Grégoire gaat voor een hele andere strategie, een globale benadering met de keywoorden: ethisch, ecologisch, gastronomisch en sociaal.

La Boucherie Grégoire, is de naam van de slagerij en hier kun terecht voor het beste kwaliteit vlees. Een duurzame slager die eerlijk is voor de mens, planeet, de boeren en de gasten. En dan ook nog in een juweel van een zaak. Qinsou, in hetzelfde pand vind je dit restaurant waar Antonin Bonnet met passie voor eten en drinken en de meest verse producten kookt. Veel beter wordt het niet, twee toppers onder één dak.

La Boucherie Grégoire

Pianoterra

Pianoterra

Pianoterra, een knappe bistro met een betonnen vloer, geborduurde tafelkleedjes, Thonet-stoelen en vintage foto’s aan de muren, we houden ervan. De chef Rosa Vina Pavorne kookt er Siciliaans, zo lekker, zo vers, gewoon heel erg goed. Een regelmatig wisselend klein menu, houden we van vooral als het allemaal zo lekker is, dan kunnen we al zo moeilijk kiezen. Een goed geoliede octopus salade met cherrytomaatjes, knapperige worteltjes en platte peterselie of een goddelijke caponato met aubergine en paprika of of of de pasta alla Norma en als dessert een flinke lepel chocolade mouse met olijfolie.

Pianoterra

La Terasse Madame

La Terasse Madame

Voor een morning koffie in Parijs met een croissant gaan we naar La Terasse Madame. Van ontbijt tot aan de afternoon tea is het hier altijd goed vertoeven. Leuk na een wandeling in het park, na een cultureel ochtendje bij het Luxemburg Museum, of na een bezoek aan Saint Germain des Prés (you know de wijk met de sjieke winkels, restaurants en de middeleeuwse kerk Église). Een leuk terras met leuke stoelen, tafeltjes, je weet wel die fijne Franse swing, ver weg van de drukte van de stad, onder de bomen, met een liefelijk uitzicht.

La Terasse Madame.

La Riviera

La Riviera

Een picture perfect locatie in Parijs waar je ook nog eens ontzettend lekker kunt eten. Ze omschrijven zichzelf als een Café et restaurant méditerranéen. De hele dag zit je hier goed. Ontbijt, lunch, brunch en diner. In het midden van de zaak een knappe bar met leuke krukken waar je begint met een lekker drankje en vervolgens schuif je zo aan een van de leuke tafels in de zaak. Op de kaart vind je zoveel mogelijk biologische, lokale, verse producten, we like. Goede klassiekers zoals burrata, ceviche en chicken supreme. Normaal bestellen we niet zo snel pizza tijdens een avondje uit in de Franse hoofdstad maar bij La Riviera staan ze er bekend om dus we moesten wel. Stiekem deelden we een pizza met elkaar voor we officieel begonnen aan het diner, ssst niet doorvertellen, ha. Oké, niet overdreven deze pizza is misschien wel de lekkerste die we ooit geproefd hebben. Een pizza met huisgemaakte tomatensaus, gemarineerde octopus, mozzarella fior di latte, peterselie en citroenschil voor 18 euries, nou, daar kunnen we niks van zeggen. Goed glas wijn erbij, en daarna de Riviera citroen taart. À votre santé.

La Riviera

Cheval d'Or Paris

Cheval d'Or Paris

Niet echt op de route: je vindt restaurant Cheval d’or Paris namelijk in het 19e arrondisement. Maar wie ooit aangeschoven is in het lichte, serene (qua inrichting dan) no bullshit restaurant waar het beste van Frankrijk en de Aziatische keuken samen komen, wil vast en zeker nooit meer anders. Beloofd. En dat had je niet verwacht toen je naar binnen ging bij de dieprode rode kitsch-gevel in de Chinese wijk in Parijs. Cheval d’Or (‘gouden paard’) serveert verrukkelijke Chinese gerechten in een Frans jasje. Kokkels in een citroengrasbouillon, heerlijke magere carpaccio met yuzu en sojasaus, rokend hete bao-broodjes gevuld met extreem mals varkensvlees, meer varkensvlees geserveerd bovenop noedels plus een eidooier die wacht om te worden doorboord, witte en groene asperges geserveerd over een verdomd goede witte sesamcrème en een troostende vla-bao met crème pâtissière. NOM.

Faggio Paris

Faggio Paris

Echt, maar echt heel erg goed en heel erg Frans eten? Zo’n tentje waarvan het lijkt alsof het je persoonlijke ontdekking is? (niet verder vertellen). Faggio Paris is het enige correct antwoord. Het kleine zaakje is op en top Parijs qua ambiance maaaarrrr stiekem een osteria. Italiaans dus. Op het menu verbluffend goede pizza’s en charcuterie. Je bent gek als je niet gaat zeg maar. Oh, en je vindt Faggio ook nog in het 9e, een van de leukste buurten van de stad.

Restaurant Malro

Restaurant Malro

Scandinavian design meets Italian Pizza. Ofwel: restaurant Malro in Parijs. Terwijl we in Parijs door een rustig straatje liepen (op weg naar Merci Concept Store – what else) kwamen we langs een restaurant waar we naar binnen móesten. Alleen al de looks, en de uitstraling van de zaken, zogen ons over de drempel. En dan ga je he, je bent aan ‘het Barten’ of niet. Wat we vonden? Restaurant Malro in Parijs mag blijven.

Lees meer: Malro Parijs

Cantina, Parijs

Cantina, Parijs

De eigenaren van Cantina hadden tijd over, een leuk miniscuul pandje op het oog én een goed idee voor een tweede zaak. Dat werd Cantina Paris en restaurant Cantina Paris is 7 dagen per week een keiharde aanrader.

Lees meer.

Bar Combat

Bar Combat

Dit deel van de wijk Belleville waarin de nieuwe Bar Combat staat, werd vroeger Combat genoemd. Een beetje zoals het zuiden van de wijk Pigalle SoPi heet. Die titel is in verloedering geraakt maar de wijk zelf is daar juist uit gekropen: hier tegenwoordig niks dan de leukste bars van de stad. Zoals Combat. De zaak wordt gerund door twee dames die voorheen bij de Experimental Cocktail Club hoorden, een Franse cocktailklassieker. Goed volk. En dames, inderdaad, maar verwacht geen girly mierzoete meuk! Gelukkig niet. De vrouwen mixen stoere dranken: de Norrebro met whiskey, Pimm’s likeur, kersenlikeur, vlierbessenazijn en grapefruitsap bijvoorbeeld, de Rhydypandy met Ocho tequilla, Drouin pommeau, venkelensap, citroen en ahornsiroop. Mocktails zijn op aanvraag en kosten € 7, de meeste cocktails zijn ronde de € 11/ 12). Wat te snacken is er uiteraard ook: de happen, alles goedkoper dan een tientje, bestaan uit een uitgebreide charcuterie selectie en dito kazen, of artisjokharten gevuld met hazelnoten, kappertjes en kersen. NOM.

foto hierboven via onze lievelings: @Paris_Unfolded

Le Grand Bain

Le Grand Bain

Le Grand Bain, zusje van Au Passage, doet in alles denken aan Au Passage: zelfs de semi-open keuken achter geruit glas en de donkerblauwe schorten zijn hetzelfde. Maar waar Au Passage misschien al wat te bekend (en geliefd) is geworden, is Le Grand Bain ab-so-luut de new and improved versie van het restaurant in Parijs. Het eten – trés Frans natuurlijk – is geweldig. Chef Edward Delling-Williams kookt met bijzondere lokale producten van het seizoen en heeft, zelfs al is dat enorm ‘in’ op het moment (want hij kookt niet omdat het ‘in’ is), een voorliefde voor bijzondere groente. Gezond eten maar met een dot boter. Wat soms ook heel gezond is.

Carbon

Carbon

Een vooral-vlees-restaurant in Rue Charlot (op een steenworp van Café Charlot, een enorme aanrader voor de hele dag maar vooral voor het ontbijt – was dit boek nog maar een slagje dikker…) is Carbon.  Eerst de knapheid van het restaurant, het oog wil immers ook wat: marmeren tafelbladen, schoon gestoken bakstenen muren, volop planten en gezellige zitjes. Het menu? Vooral vlees van de grill en een rib-eye steak die eigenlijk niet te missen is (hoewel met wel zes tientjes voor twee personen best wat aan de prijs). Ook voor het haantje van de grill en de lamsschouder komen we graag terug. Nagenoeg alle gerechten worden geserveerd met gekruide aardappelen en rode wijnsaus geroosterd met eendenvet – wij vroegen een tweede bakje, niet omdat het niet genoeg was, wel omdat het zó lekker was.

Foto’s van Sophia van den Hoek

Vins des Pyrénées

Vins des Pyrénées

Als we gaan, en dat doen we, dan slaan we Le Marais nooit over. Hoe zouden we ook. Een rondje door de vroegere Joodse wijk IS Parijs. Vlak bij Place des Vosges zat al tijden een historische wijnbar. Bruin, een beetje verstopt, rokerig (zonder echte rook maar wel dat gevoel van – je kent het wel). Die historische wijnbar was iets te historisch geworden en werd onlangs omgetoverd tot een moderne bistro voor de hele dag. Modern dankzij de gemakken maar met de sfeer die doet denken aan het stijlvolle, tijdloze Parijs van vroeger (en nu). Beneden kun je de hele dag terecht (aanrader voor ontbijt) en boven zit een fijne cocktailar: de 1905.

"

Wij vroegen een tweede bakje, niet omdat het niet genoeg was, wel omdat het zó lekker was.

"

Sauvage

Sauvage

Je hebt wellicht al eens van Sauvage gehoord. Terecht ook, want een dikke tip. Wat je misschien nog niet weet, is dat het team van Sauvage vanuit hun kleine wijnbar aan 60 rue du Cherche-Midi de straat over gestoken is. Op naar La Marlotte nummer 55! Hier werd binnen een paar dagen een nieuw decor gecreëerd: zachtgroen aan de buitenkant, witte verf om de oude dakspanten op te frissen en op maat gemaakt multiplexmeubilair om de betegelde ruimte te vullen. Het menu bleef gelukkig weergaloos: eigenaar Leroy Sébastien, bijgestaan ​​door de gebroeders Timothée en Jonathan Schweitzer, kent zijn pappenheimers en schotelt zijn gasten alleen het beste voor, alles altijd herkenbaar aan zijn liefde voor bloemen (en zout, maar daar houden wij ook van). Zachte zalm met bergamot en wortels, kalfs-tartaar met rauwe bloemkool en bieslook, perfecte kalfszwezerik, geroosterde venkel met anijs en zoete klaverbloesems, varkensbuik met groene asperges, ingelegde uien en een pralinekruimel…

Gare au Gorille

Gare au Gorille

Als je Parijs plannen even op stapel staan, dan probeer je natuurlijk een reservering te bemachtigen bij restaurant Septime, het restaurant met de iconische trap (en de cover van mijn boek Little Escapes net over de grens!). Lukt dat niet, die reservering maken (het boek kopen kun je natuurlijk altijd gewoon doen!), zet dan eens het onbekende Gare au Gorille op je lijstje. Dit restaurant werd geopend door een handjevol offspring van Septime. Vinden doe je restaurant Gare au Gorille op slechts een steenworp van de treinsporen die naar en van het Saint-Lazare treinstation leiden. De twee eigenaren die ooit bij Septime stonden streven er niet naar om in de voetsporen van het befaamde restaurant te treden: uit de hiphop die je al van ver toe schalt blijkt al dat ze vooral een goede bistro willen zijn. Lage drempel, altijd goed en altijd gezellig.

Le Camondo

Le Camondo

Nee nee, je bent niet bij het nieuwe Hoxton Hotel in Parijs aanbeland – wat overigens wel een aanrader is voor een overnachting, en anders in elk geval voor een drankje. Het nieuwe restaurant Le Camondo heeft alleen dezelfde relaxte fauteuils en een soortgelijke heerlijke (hoge!) buiten. Maar verder heeft Le Camondo, dat je vindt op de grens van de 8e en 17e arrondissementen naast Parc Monceau, huizend in een voormalige parkeergarage, niks met het Hoxton te maken. Meteen bij binnenkomst knal je op de grote bar, het centrale en o zo mooie element in de ruimte, net als de grote eettafel die erom schreeuwt aan te schuiven. Perfect voor mooie zomerdagen dankzij die binnentuin, maar ook in de winter zit je fijn tussen het eigentijdse + art-deco interieur.

Loca

Loca

Als er een land al tijden op onze wensenlijst staat, dan is het Argentinië wel. Dus struinen we plekken af waar we datzelfde gevoel vinden. In Parijs zit het nieuwe restaurant Loco in die categorie. In het 9e arrondissement zit deze pracht van zaak: bakstenen muren, grote ramen en zomers terracotta overal. Het menu draait, hoe kan het ook anders, vooral om vlees. Met af en toe wat groenten en vis. Gegrilde inktvis met bloemkool en abrikozen (bijzonder!), krokante boudin noir, haricots verts en eigeel en een geweldig Iberisch speenvarken met zoete aardappelen, friet en zwarte knoflook puree. Aanrader, when in Paris but longing for Argentina!