29 januari 2016, door Barts Boekje

Meneer De Wit Heeft Honger, Amsterdam-West

29 januari 2016, door Barts Boekje

Meneer De Wit Heeft Honger, Amsterdam-West

Orgaanvlees. Het van kop-tot-staart-principe. Het is voor Barts Buddy Kalinka toch altijd even slikken, want in haar hoofd roeptoetert een stem voortdurend naam en locatie van het betreffende orgaan, wat onbevooroordeeld genieten van iets dat heel lekker is, maar de naam ‘lamshart’ draagt niet makkelijk maakt. Wel, mietjes met orgaanvleesangst kunnen zich geen betere therapeut wensen dan chef-kok Simo Bouabgha van Meneer De Wit Heeft Honger, die voorheen de sterren van de hemel kookte bij Kaap Kot en Trouw. Dat doet hij nog steeds, maar nu eens in dienst van zijn eigen. En terecht. Bouabgha heeft betoverende en verrassende ideeën die vorm krijgen in een samen-etenmenu – met gelijke rechten voor vlees en groenten.

Barts-Boekje-meneer de wit heeft honger amsterdam

De stroom kleine happen die je deelt met je disgenoot geven je het rijke gevoel van een hoorn des overvloeds, die pareltjes als auberginepuree met granaatappelpitten en feta (een ontdekking voor mensen die niet weg zijn van die paarse knotsen), gegrilde little gem met ansjovis, croutons, parmezaandip en in panko gefrituurd ei (een variatie op de klassieke caesarsalade), gebakken spinazie met linzen en gedroogde bacalhau (stokvis, bakkeljauw op z’n Surinaams) en pulpo uit de oven met knoflook, chilipepers en citroen voortbrengt, waarvan de laatste een bijna orgastisch genoegen was voor Buddy hier – ja vooruit, met een beetje overdrijving. En dan is daar opeens een plankje waarop zich lamshart, -ballen en -lever liggen te prostitueren, in de hoop dat je toetast. En later ligt er voor je neus een botermalse poulet noir, een kipje met ingemaakte citroen, verse kruiden en orgaansaus. Of je wordt verleid door langzaam gegaarde kalfstong met pruimen, sesam en dragon in eigen jus. En dan eet je dat. En dan blijkt dat het getetter in je hoofd afneemt, omdat orgaanvlees gewoon verdomd goed kan smaken – uit handen van deze chef dan.

Verder: enthousiaste bediening, leuke huiskamersfeer met tweedehands meubelen en knullige hangplanten, een smakelijke brunch (vongolé, anyone?) op vrijdag, zaterdag en zondag, met drie gerechten en een drankie voor iets meer dan een donnie, prettige wijnkaart en ook plaats in de herberg als je besluit zomaar aan te komen waaien (een pré mensen), ook voor een glas wijn en wat kleine tapashappies. Ze hebben er zelfs zin in groepen. Hongerrrr. Meneer de Wit heeft Honger