2 maart 2015, door Maartje

Nomads, Amsterdam

2 maart 2015, door Maartje

Nomads, Amsterdam

Je hebt er een in Istanbul en je hebt er een in Amsterdam en hij zit er al jaaaaren; restaurant Nomads verstopt en toch zo centraal aan de Amsterdamse Rozengracht. Toch kom (kwam) ik er zelden. Misschien door de vanzelfsprekendheid? Geen idee. Maar: je. moet. weer. eens. heen. Heus. Want de enorme plateau's - en dan vooral het voorgerechtplateau - zijn verrukkelijk. Verschillende soorten bood (inclusief gefrituurd brood, kan er niks aan doen maar: my favorite) met een keur aan (Marokkaanse) smeersels (van aubergine, humus en de rest ben ik vergeten maar lekker was het), geserveerd op een zilveren Marokkaanse schaal en eigenlijk genoeg om de rest over te slaan. Moet je niet doen overigens. Het laatste hoogtepunt is het nagerecht, ook op zo'n schaal en met vers (en Turks) fruit. Zitten, of beter: hangen, doe je op de diepe banken en de bediening loopt op blote voeten. Dat begint heus wat ongemakkelijk maar joh, ook je schoenen uit en aan overgeven maar (let op, zweetvoeten thuis laten graag). Hetzelfde (wat betreft je er aan over geven) geldt voor de buikdanseres die op de Maroc-tunes zwoel voorbij komt gewiegd en gedraaid. Topavond als je het ons vraagt.

Nomads