Waar chef Peter jarenlang voor grote aantallen kookte, kiest hij nu bewust voor klein. “Marieke en ik hebben altijd geloofd dat groot niet altijd beter is,” zegt hij daarover. Met veertig gasten is er ruimte om iedereen écht te zien – precies waar ‘luxe’ tegenwoordig over gaat. Niet meer, niet duurder, maar meer aandacht.

Op het bord betekent dat een vier- of zesgangenmenu, aangevuld met gerechten die je ook à la carte kunt bestellen. Het menu opent met drie smaakmakers en halverwege krijg je een palate cleanser. Denk aan een Irish Mór-oester, gerookt op dennennaalden met prei en kombuchasaus. Een coquille met aardpeer, hazelnoot en yuzu. Of een proeverij van zes bereidingen Barbarie-eend met boemboejus. Er wordt aan tafel gewerkt en er zitten verrassingen in de avond verstopt, maar een fluisterrestaurant wordt het níet. Levendig, dat mag het zijn.