Wie graag actief op vakantie gaat, zit in Méribel goed. Alleen al voor wandelaars zijn er tientallen routes, van een ontspannen rondje om Lac de Tuéda tot langere hikes met flink wat hoogtemeters. Onderweg wandel je tussen de dennenbomen, langs heldere bergbeekjes en kom je met een beetje geluk ook nog een marmot tegen. Een mooie langere route begint bij Lac de Tuéda en voert via het Vallon du Fruit naar Refuge du Saut, een berghut op ruim 2.100 meter hoogte. Vanaf de parkeerplaats bij Tuéda is het ongeveer twee uur wandelen, met onderweg een stevige klim die lokaal de lung buster wordt genoemd. Eenmaal boven smaakt een koud drankje extra goed, het liefst met een stuk van onze nieuwe streekfavoriet erbij: tarte aux myrtilles. Je kunt bij Refuge du Saut ook blijven slapen en wakker worden midden tussen de bergen. Reserveer dan wel ruim van tevoren, liefst al enkele maanden voor je verblijf, want het aantal slaapplekken is beperkt.

Ik noem mezelf graag een hike & wine kind of girl en Méribel leent zich daar bijzonder goed voor. Overdag trek je de bergen in, aan het einde van de middag verruil je je wandelschoenen voor een terras met een goed glas wijn en ’s avonds duik je nog even de sauna in. Precies de combinatie van actief zijn en genieten van waar we van houden. Ben je geen fervent wandelaar of heb je niet iedere dag zin om een berg te bedwingen? Ook dan zit je hier goed. Wij bezochten Méribel tijdens Zen Altitude, een jaarlijks meerdaags festival dat draait om vertragen, opladen en bewust tijd doorbrengen in de natuur. Op verschillende plekken in de bergen, voornamelijk rondom Lac de Tuéda, worden activiteiten georganiseerd zoals pilates, yoga, schilderworkshops en forest therapy. Heel eerlijk, op papier klonken sommige daarvan in eerste instantie misschien een tikje kneuterig. Toen ik de avond voor onze forest therapy een Franstalig appje met een foto van een innige boomknuffelaar ontving, begon ik lichtelijk te zweten. Maar die twijfel bleek nergens voor nodig. Tijdens de begeleide wandeling leerden we van alles over de natuur waar we anders waarschijnlijk zo aan voorbij waren gelopen. Juist dat vonden we uiteindelijk zo leuk aan het festival. Je bent niet alleen buiten, maar probeert ook iets nieuws en leert onderweg daadwerkelijk wat over de omgeving. Tel daar de verschillende spa’s, sauna’s, zwembaden en zonnige terrassen bij op en je hebt een heel fijne balans. Genoeg mogelijkheden om actief buiten te zijn, maar ook alle ruimte om het wat rustiger aan te doen.

Ook leuk: Restaurant Le 80, op loopafstand van Hôtel L’Eterlou. Een fijne plek voor diner, maar minstens zo gezellig om aan het einde van de middag neer te strijken voor een borrel en een potje jeu de boules. Très français en daarmee precies goed. Van wintersportende vrienden kregen we daarnaast nog een flinke lijst met fijne restaurants aan de pistes doorgestuurd. Helaas bleken veel daarvan in de zomer gesloten, óók wanneer Google Maps bij hoog en laag beweerde dat ze open waren. Moraal van het verhaal: altijd even bellen voordat je vol goede moed op pad gaat. Oftewel: don’t get your hopes up too high.

Wij begonnen onze trip bij Hôtel L’Eterlou, een gezellig hotel midden in het centrum van Méribel. De kamers zijn enigszins gedateerd en ook in de zomer is de wintersportsfeer nog duidelijk aanwezig, maar daar staat een bijzonder fijne locatie tegenover. Meerdere restaurants, het busstation en de liften richting de bergen liggen allemaal op loopafstand. Bovendien heeft het hotel een eigen restaurant en een verwarmd buitenzwembad, erg prettig na een lange dag wandelen.

Voor een zomertrip valt Hôtel Le Coucou helaas af, want het hotel opent alleen tijdens het winterseizoen. Toch willen we hem je niet onthouden. Met warme, uitgesproken interieurs, meerdere restaurants, waaronder Beefbar, twee zwembaden en een uitgebreide Tata Harper Spa past het vijfsterrenhotel behoorlijk perfect binnen het Barts Boekje-straatje. Voor nu dus bewaren op de winterlijst.