10 juni 2019, door Barts Boekje

Nieuwe favoriet in de Amsterdamse Jordaan: restaurant La Fiorita Amsterdam

10 juni 2019, door Barts Boekje

Nieuwe favoriet in de Amsterdamse Jordaan: restaurant La Fiorita Amsterdam

Waar La Perla al aan twee kanten van de straat zit, kocht de eigenaar van de pizzeria-plus ook het naastgelegen pand van het 'hoofdrestaurant' waar maar liefst 33 jaar lang Burger's Patio huisde. Die is niet meer, al een jaar niet. Niets was er lang, maar nu komt er - Team La Perla blijft bij zijn leest - een nieuwe Italiaan: La Fiorita Amsterdam

La Fiorita Amsterdam

La Fiorita Amsterdam

Niet zomaar een Italiaan, zo weten we inmiddels. Nee nee, restaurant La Fiorita is er, qua look & feel, absoluut eentje van de school waartoe ook Rijsel, Enterpot, Toscanini (heb je ze toch weer), Scheepskameel, De School en eigenlijk al onze favo-restaurants du moment toebehoren.

 

Onze nieuwe favoriete Italiaan in de Jordaan? Ja. Dat was lang La Perla (voor de lekkerste pizza, een deurtje verder), en de ijsjes van Monte Pelmo, eveneens in de Tweede Tuindwarsstraat, doen ook mee. Er is natuurlijk Toscanini (maar daar hebben we ook echt wel een paar keer ‘misgepakt’) en laten we vooral het nieuwe restaurant Domenica niet uitvlakken – ook écht heel fijn en goed. Waarom dan toch zo enthousiast over La Fiorita? Nou, we schoven in de korte tijd dat de zaak open is alweer 3 x aan, waarvan 2 x spontaan. En onze liefde zit ‘m zoals wel vaker niet alleen in het eten van een adres, maar vooral ook in de hartelijkheid ter plekke. Bij La Fiorita steevast een vriendelijk woord en de moeite een plekje te creeeren, al is het maar voor even. You had us at hello zeg maar, ook in 2019 opperbelangrijk.

 

Al moet het eten natuurlijk ook goed zijn. En de sfeer. En de looks (de zaak, en vooral het logo dat op de vloer en in de wijnglazen terug komt, is móói!). En de akoestiek moet kloppen. En de wijnen. En aan het eind van de avond hopen we altijd maar dat we de rest van de week geen droog brood hoeven te eten. Welnu: dat zit allemaal snor bij La Fiorita (voor een voor-, een hoofdgerecht en een fles wijn rekenden we net geen 100,- af. Prima). Maar we willen natuurlijk wél ook heel goed eten. En zo geschiede. De carpaccio is boterzacht en willen we vaak. De burrata… O de burrata. Je plakt m zo op je heupen maar zó goed. En dan die aubergine… Zacht en toch met een niet te missen bite (zoals je dat noemt). Daar kan ik nog heel lang over doorzagen maar feit is dat de menukaart continu wisselt, en het is natuurlijk zonde als het water je in de mond loopt, en je komt van een kouwe kermis thuis. Dat zal overigens niet zijn wat betreft de wijnen: die hebben ze steeds. Neem nou van mij aan, zelfs als je een witte wijn drinker bent (oke, je mag gerust beginnen met de frisse Riesling): bestel de Terre Nere. Een hele lichte rode die zowel fris als zacht is en die je gerust een beetje gekoeld mag drinken. Lekker bij alles. O! Wacht. Stop: kruis je vingers dat de risotto op het menu staat. Vinden we altijd lekker maar meestal wat al te zwaar. Niet in het geval van La Fiorita: hij is luchtig en licht. O! Wacht stop nogmaals: de desserts! De pannacota en al helemaal de chocolademousse en nog het allermeest de brownie. Oke. Ik stop.