• 18 June 2018
  • Happy New Website!
Hoe werkt deze site eigenlijk? Eenvoudig: Barts Groene Boekje gaat over duurzaamheid, Bartje over kids, Bart Bouwt over interieur en dan heb je nog Barts Kookboekje, Barts Beauty en Barts Bruiloft. Gebruik de zoekfunctie en je ziet alleen de posts van je favoriete categorie - it’s the simple life. Leuker nog: als je rechtsboven inlogt, kun je je eigen boekje creëren met alleen die tips die je wilt bewaren. Klik het hartje aan bij het adres van je voorkeur en check je persoonlijke Bart-kaart. Wil je niks missen, meld je dan aan voor de non-spam-nieuwtjes pagina.
18 June 2018
  • 13-06-2018
  • Eten & drinken, Frankrijk, Parijs, Weekendtip

Oui Oui Paris met de hele familie

Oui Oui Paris met de hele familie

Ik (ja, ik begin dit stuk gewoon een keer met ‘ik’, hoe not done ook) heb het hier op deze site al meer dan eens geroepen en ach, ik doe het schaamteloos nog een keer: vliegen is prima maar als het kon, dan deed ik alles met de trein. Echt. Ten eerste rijdt de trein af en aan, kunnen we vanuit huis naar het station wandelen en stappen we vervolgens meteen in (zonder twee uur van tevoren aanwezig te moeten zijn). En, en dat is voor ons het allerbelangrijkst: iedereen mag mee! Hond. Baby. Man (joh). Vrienden. Ik. Alles. Top.

Op het moment van schrijven zit ik in Thalys terug naar huis. Een snurkende baby en dito hond links en rechts van me, een puzzelende man en een boek voor mijn neus. Die (het boek) pak ik zo, maar ik kan het niet laten om alvast de eerste herinneringen van Vito zijn allereerste Parijs-bezoek op te schrijven. Want mán, wat was het een onvergetelijk tripje, voor het eerst als compleet gezin. Het lummelen in het park met zijn vieren, alsof de dag geen uren heeft. De picknick in de zon aan de rand van Canal St. Martin terwijl de Fransozen zich om ons heen verzamelden. Het bezoeken van al die plekken waar we samen al zo vaak gelukkig waren, nu als #familyoffour. Zo anders. Zo fijn. Het gevoel dat de schoonheid van de stad me gaf toen we voor het eerst met zijn allen de Seine over staken… Door het museum struinen waar ik al zo vaak alleen was, nu met een slapende baby op mijn buik. Al snapt hij er nog niks van, voor mij is de herinnering nu al onbetaalbaar. Parijs is en blijft voor ons een van de meest inspirerende plekken ter wereld, en dat ervaar ik het meest als we de stad achter ons laten en ik stiekem al aan het kijken ben wanneer we weer kunnen.

Als reactie op onze Parijs-reis op mijn Instagram kreeg ik vaak de vraag hoe oud ons zoontje is (3 maanden) en hoe wij het allemaal doen. Het antwoord is simpel: gewoon doen. Ok, we maken het onszelf ook gewoon niet moeilijk. Ten eerste gunnen we onszelf de luxe van eerste klas treintickets die ik boek bij NS International. Je hebt meer ruimte en je voelt je minder lullig over een eventueel huilende baby (want hé, daar heb je toch ook voor betaald). Ten tweede is een hotel op relaxte wandelafstand van Gare du Nord een aanrader: niet moeilijk want de hippe wijk Pigalle is zoals gezegd in de buurt. Dat deden we dit keer alleen op de terugweg; de eerste nacht kozen we voor een hotel wat verder van Gare du Nord en lieten een trainmanager van NS International al in de trein een taxibusje (baby en hond-proof) regelen waarvan de behulpzame chauffeur ons bij aankomst op het perron stond op te wachten. Geen gezoek, geen gestress en voor 40 euro stonden we binnen een half uur aan de andere kant van de stad, toeristische route inclusief.

Afijn, treinen is the bomb. Naar Parijs als het even kan, het liefst een paar keer per jaar. Boek je op tijd, dan kost je dat soms nog geen 70 euro voor een tweede klas retourtje. Zonder (luchthaven)stress. Plus: naast dat met-zijn-allen is de trein ook hét ultieme moment voor even-helemaal-niks. Baby Vito slaapt nergens beter op dan op ‘kedenkedeng’ en hond Willem slaapt altijd. Even helemaal niks mét Netflix, want de (premium)wifiverbinding van Thalys is top. Noem ons luxepoezen maar we boeken eigenlijk altijd eerste klas. Je betaalt er wel wat meer voor maar die stoelen zijn in het weekend niet drukbezet en het is zo’n verwennerij als de trainmanagers op gezette tijden langskomen met drinken en lekkers (all inclusive).

Dan wil je natuurlijk vooral weten waar we gaan als we gaan. En vooral: waar we tafelen! In de ochtend, middag, de avond… Vergeet de snacks en de koffie niet. Snap. First things first:

Hotel Le Pigalle

Vijftien minuten lopen vanaf Gare du Nord staat in de vroegere rosse buurt van Parijs – Pigalle – Hotel Le Pigalle. Niet te verwarren met Hotel Grand Pigalle. Die vind je een paar deuren verder en ook dat is een fraaie maar daar zijn geen honden welkom. Bovendien is, met of zonder (kleine) hond, Hotel Le Pigalle ontegenzeggelijk sowieso de coolste van de twee. Inderdaad, zeker ook met baby en hond naar de coolste adressen gaan hoor. Het hotel heeft een nonchalante soft porno-stijl geadopteerd en heeft die vervolgens in een blik vintage design gedoopt. De kleinste, meest voordelige kamers zijn prima. Hoewel niet groot zijn ze, dankzij de verzameling posters en illustraties met referenties naar het verleden van de buurt van plezier, een lust voor het oog. Nog liever boeken we een kamer één (of twee) slagje(s) groter: dan hebben we een bad op pootjes en ’s ochtends uitzicht op de iconische Parijse panden. Smullen. Niet onbelangrijk: Hotel Le Pigalle is betaalbaar: goedkoper kan, een betere prijs-kwaliteit verhouding vind je niet snel. Het ontbijt is niet inclusief, wel om over naar huis te schrijven (jus d’orange en een croque-monsieur en wij zijn blij).  Vanaf een uurtje of vijf stroomt de buurt het hotel in voor cocktails en gezelligheid. Half binnen, half op straat staat het volk, weer of geen weer. Aan de overkant van de straat vind je tiki-stijl cocktailbar Dirty Dick. Op en neer wandelen is een aanrader. Babyfoon op de kamer en… Have fun! (mind de strippaal achter de grote gemeenschappelijke tafel in de lobby, en de rode WC’s in de catacomben van het pand).

ps. Nog een reden waarom ik zo van Le Pigalle houd: de huisgeur van het hotel is mijn ‘lijfgeur’: Santal 33 van Le Labo. Lievelings.

Canal St. Martin

Als we met de trein naar Parijs gaan, ontdekken we iedere keer nieuwe zaken en pluizen we het liefst voor ons nieuwe buurten uit. Maar, en dat is belangrijk: we doen ook altijd onze vaste rondjes. Eén van die vaste rondjes is de wandeling van Le Pigalle naar Canal St. Martin, eveneens een wijk waar je ooit nog niet dood gevonden wilden worden, tegenwoordig – pardon my French – een bruisende buurt. De leukste (koffie)tentjes, barretjes, restaurants en creatieve winkels ontdekken we steeds hier.

Vanaf Le Pigalle is het een heerlijke looproute waar je ruim een half uur mee bezig bent (al trekken wij er meestal ruim de tijd voor uit, ergo de ontdekkingstocht). Op mooie dagen zitten de locals aan de kade van het kanaal te picknicken.  Is het weer minder, dan wip je binnen bij Hotel du Nord, een cultklassieker, of bij ‘Afrika in Parijs’ Le Comptoir General. Vergeet niet langs de gekleurde winkeltjes aan Quai de Valmy te gaan. Schilderachtig!

Ten Belles en Caoua Coffee Stop

Koffie! Dat snappen ze in Parijs ook. Een pitstop om de hoek van Canal St Martin doen we bij Ten Belles – een minizaakje met steengoede koffie en dat lekker je ne sais quoi sfeertje. Aangezien we net een uur gelopen hebben, mogen we ook een van de té lekkere taartjes. Mocht het nou te druk zijn, probeer dan op de hoek Caoua Coffee Stop. Meer Scandinavisch van stijl, net zulke goede koffie. Het kleurrijke bloemenzaakje naast Ten Belles is ook de moeite waard.

Parc des Buttes Chaumont

Tuileries, het enorme (en fantastische) park voor het Louvre, kent iedereen vast wel, maar daar zijn, verdorie, ook geen honden welkom. Geeft niks want met de metro sta je zo in een voor toeristen onbekend en eigenlijk nog veel leuker park: Parc des Buttes Chaumont. Het is het derde park van Parijs, aangelegd door Napoleon en het heeft veel hoogteverschillen waardoor het 1) heerlijk afwisselend wandelen is, 2) je er altijd wel een lekker plekje voor jezelf vindt en 3) je op verschillende plekken een prachtig uitzicht over de stad hebt. Het leukste van het park vinden wij Pavillon Puebla, een feeëriek paviljoen niet ver van de hoofdingang van het park. Een met planten en bloemen begroeid pand met lampjes in de bomen, een barretje voor voorbijgangers en een heerlijk ongecompliceerd restaurant.

"

Hotel Le Pigalle is ontegenzeggelijk sowieso de coolste (inderdaad, zeker ook met baby en hond naar de coolste adressen gaan hoor, doen wij ook en dat bevalt meer dan goed). Het hotel heeft een nonchalante soft porno-stijl geadopteerd en heeft die vervolgens die in een blik vintage design gedoopt.

"

Chez Janou

Voor een (zondagse) lunch en/of diner slaan we Chez Janou bijna nooit over. Een klassieker. De op en top Franse brasserie is een cadeautje midden in Le Marais. Hier op de hoek is het terras op mooie dagen dé Franse zomer uit de vakantieboekjes, het menu oer-Frans en de chocolademousse … Oelala…

Les Résistants

Toegegeven: we stapten bij dit nieuwe restaurant in Parijs naar binnen omdat Dirk, and I quote, 'een leuke vent' achter de bar zag staan. Leuke vent, knappe plek, lekker maal! Keiharde aanrader zo bleek Restaurant Les Résistance pal achter Quai de Valmy (en Canal St. Martin) op onze vaste route vanaf Pigalle. Het interieur is van A tot Z van rotan, de tegels op de muur van een vakantie-azuur-blauw, voor Franse cote d'azur vibes all year long. Op je bord? Lichte klassieke Franse gerechten. Nom.

MAC Val & Musée Gustave Moreau

Toegegeven, het gaat op deze site vooral over adresjes voor de innerlijke mens, maar dat neemt niet weg dat ‘de Stoofjes’ (zo heten we allemaal van achteren, niet verder vertellen) ook aan cultuur doen. Op drie keer struikelen van Hotel Le Pigalle tref je Musée Gustave Moreau. In het huis van de schilder zie je de prachtige kamers van de beste man, op de bovenste verdieping een aantal van zijn gigantische werken en natuurlijk de iconische trap. Dit museum heeft de voorkeur van de echtgenoot, ik houd misschien nog net iets meer van moderne kunst.

Het beste van Parijs vonden we in het MAC Val, het eerste museum dat zijn hele collectie heeft gewijd aan Franse Contemporary Art uit de jaren ’50 tot nu. De open ruimtes zijn prachtig en de wandeling daardoor heen is bijna net zo fantastisch als de kunst zelf. D’accord, je moet er een stukje voor om maar dat is het waard.

Kortom: Parijs is en blijft voor ons voor een van de leukste, mooiste en meest romantische steden ter wereld en één keer per jaar naar de stad afreizen is eigenlijk te weinig. En dus gaan we vaker, in elk geval zo vaak mogelijk. Hierdoor kennen we de stad goed (en voelen we ons er o zo thuis) en toch valt er iedere keer weer wat nieuws te ontdekken… De volgende trip staat al op de planning dus mocht je nog een adres hebben dat we écht niet mogen missen: let me know!