“Sinds kleins af aan, droomde ik ervan om kok te worden. Toen ik een jaar of 9 was, had ik zelfs een klein kookclubje in het buurthuis, waar we vissticks en pannenkoeken maakten. Dat vond ik ontzettend leuk, al kun je het geen culinair hoogstandje noemen. Ik was 12 toen ik aan de Vakschool voor Bakkerij en Horecapersoneel begon. De liefde voor de horeca bleef dus niet achter in mijn kindertijd.”

“Mijn jongensdroom maak ik hier waar. Het koken vind ik het allerleukste. NY Basement is een fine dining restaurant. We werken met mooie ingrediënten, we hebben veel tijd en aandacht voor onze gerechten en kunnen onze creativiteit de vrije loop laten. Hierdoor kunnen we echt iets geweldigs creëren dat niet alleen lekker smaakt, maar er ook prachtig uitziet. Ook met mijn collega’s is het erg gezellig. We zijn een klein team dat al langer werkt bij NY Basement, waardoor we ons bijna als familie voelen.

Ik sta in mijn kracht als het diner begint: zorgen dat alle gerechten er goed uitzien en dat de mensen een fijne avond hebben. Als het lekker vol zit met gasten en wij het in de keuken druk hebben, zorgen we er samen voor dat alles achter de schermen soepel verloopt. Dan zijn we een echt team.”

“Ik ga zelf graag uit eten. Zodra ik een gerecht zie of proef, begint mijn hoofd meteen te werken: hoe zou dit bij NY Basement passen? Via social media volg ik chefs van over de hele wereld. Dan zie je bijzondere smaakcombinaties of ingrediënten waar je zelf misschien nog niet aan had gedacht. Ik zou nooit iets kopiëren, maar het opent wel je blik. Het geeft nieuwe inzichten die ik meeneem de keuken in.

Zo zag ik laatst een filmpje van een Amerikaanse BBQ. Groot, robuust, uitgesproken. Dan vind ik het juist leuk om te denken: hoe maak ik dit klein en verfijnd? Hoe vertaal ik zoiets naar fine dining? Dat is voor mij de uitdaging.

Ik volg ook een Amerikaanse man die zichzelf uitdaagde om tijdens één reis duizend Michelinrestaurants te bezoeken. De gerechten, de opmaak, de details, daar haal ik enorm veel inspiratie uit. Uiteindelijk zet ik alles naar mijn eigen hand. Soms kan een kleine toevoeging van één ingrediënt al een wereld van verschil maken en een gerecht nét naar een hoger niveau tillen.”

“Ik probeer altijd het goede voorbeeld te geven. ‘Leading by example’ is op zo’n avond echt mijn motto. We werken samen hard, maar een grapje tussendoor moet ook kunnen. Ik wil geen chef zijn die als een boeman in de keuken staat. We doen het samen.

Juist als het druk is, is de sfeer allesbepalend. Ik wil niemand onnodig onder druk zetten en probeer altijd helder te communiceren. De keuken is klein, we staan dicht op elkaar, dus dan moet de energie goed zijn. We kunnen elkaar toch niet ontlopen, dus dan kun je er maar beter samen iets moois van maken.”

Wil jij de gerechten van Rob zelf proeven of de Sinatra lunch ervaren? Reserveer een tafel via nybasement.nl